Κείμενο για τον Mauricio Morales Duarte(Ελληνικά,Castellano,Italiano,English)

punkimauriΣύντροφοι, δεν ήταν μόνο μια στιγμή. Δεν πέρασε και έφυγε. Δεν ξεχάστηκε. Άφησε κάτι πίσω της. Όταν οι αρνήσεις μετουσιώνονται σε συνειδητές επιλογές και αυτές με την σειρά τους σε πράξεις και οι ίδιες οι πράξεις σε άγριες παραστάσεις. Όχι σε ένα γεγονός με αρχή και τέλος μήτε σε μια τραγική απώλεια, μα σε σκυτάλη. Σκυτάλη που με περίσσιο θάρρος θα αναζητήσει νέους επαναστατημένους κύκλους, νέα σώματα που κάνουν πράξη την ανυπακοή και δεν γοητεύονται από πλασματικές ζωές, νέα μονοπάτια που θα σπείρουν τον όλεθρο και θα πραγματώσουν αυτό που τόσο ανυπόμονα προτάσσουμε. Άλλωστε πάντα κάτι μένει. Λένε πως οι ιδέες είναι ανεξίτηλες. Και εδώ, και εκεί και παντού. Όχι μόνο εσείς ,όχι μόνο εμείς, όλοι. Όλοι και για πάντα. Έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας.

Σύντροφε, χιλιάδες χιλιόμετρα μπορεί να παρεμβάλλονται και πολλές θάλασσες να μας χωρίζουν .Και όμως στη σκέψη σου παίρνουμε δύναμη και γεμίζουμε θάρρος γιατί έπεσες για κάτι τόσο κοινό: για την καταστροφή αυτού του κόσμου.

Επειδή το υπάρχον νοσεί και δεν έχει προσβληθεί από κάποια αρρώστια που εξαπλώθηκε εντός του… Ασθένησε στην δημιουργία του, άλλωστε αυτή από μόνη της μόλυνε τους δημιουργούς της με τον ιό της κοινωνίας, της κοινωνικής ανέλιξης, της επιβολής συνόλων πάνω σε σύνολα και ατόμων σε άτομα, των αλυσιδωτών εξουσιαστικών σχέσεων.

Γι ʼαυτό στον θάνατο σου κάναμε τα πολεμικά μας βήματα συνέχεια των δικών σου , χαριστικές βολές στο κοινωνικό δημιούργημα.Εώς ότου καθένας μόνος του, και όλοι μαζί σύντροφοι που πέρασαν και σύντροφοι που θα ʽρθουν, κλείσουμε με περίσσια ικανοποίηση τα μάτια στο άψυχο σώμα του.

Γιʼ αυτό από μια άλλη γωνιά του πλανήτη από κάποια κελιά της Ελλάδας ένα τέτοιο βράδυ με το μυαλόμας σε ʽσένα πριν κοιμηθούμε αγκαλιάζουμε το χάος.

 Το άστρο του Mauri φωτίζει τον αγώνα

 22 Mαϊου 2011

Mauricio Morales Duarte 1982-2009

EN ESPANOL

Texto por Mauricio Morales Duarte

Compañeros, no fue solo un momento. No pasó y se fue. No fue olvidado. Deja algo detrás. Cuando las negaciones se traducen en decisiones conscientes y éstas a su vez en acciones y las mismas acciones en actuaciones salvajes. No en un evento con un comienzo y un fin, ni en una perdida trágica, sino en una linterna. Linterna que con gran coraje va a alumbrar nuevos círculos revolucionarios, nuevos cuerpos que convierten en práctica la desobediencia y no son seducidas por vidas artificiales, nuevos senderos donde sembrar el caos y realizar aquello que tan impacientemente proponemos. Además, algo siempre queda. Dicen que las ideas son indelebles. Aquí, y allí y en todas partes. No solo vosotros, no solo nosotros, todos. Todos y para siempre. Todavía tenemos camino por delante.

Compañero, miles de kilómetros se pueden interponer y muchos mares nos separan. Y sin embargo con tu recuerdo cogemos fuerza y nos llenamos de coraje porque has caído por algo tan común: la destrucción de este mundo.

Puesto que el presente está enfermo y no ha sido infectado por alguna enfermedad que se ha extendido en su ser. Cayo enfermo en su creación, además, ésta por si sola infectó a sus creadores con el virus de la sociedad, de la evolución social, de la imposición de grupos por encima de otros grupos y de personas por encima de personas, de las relaciones encadenadas de poder.

Por eso con tu muerte hicimos que nuestros pasos de guerra se convirtieran en una continuación de los tuyos. tiros de gracia a la creación social. Hasta que cada uno por si solo, y todos juntos, compañeros que han pasado y compañeros que vendrán, cerraremos con satisfacción los ojos de su cuerpo sin alma.

Por eso desde otra esquina del planeta, desde algunas celdas de Grecia una noche como esta con nuestros pensamientos hacia tí, antes de dormir abrazamos el caos.

 La estrella de Mauri alumbra nuestra lucha

22 de Mayo 2011

 MAURICIO MORALES DUARTE 1982 – 2009

En Italiano

Testo per Mauricio Morales Duarte (Skuludis,Tzifkas,Dimtsiadis,Tsilianidis)

Compagni, non è stato solo un momento. Non è qualcuno che cʼè stato e se nʼè andato. Non è stato dimenticato. Lascia qualcosa. Quando le negazioni si traducono in decisioni coscienti e queste a loro volta in azioni e le stesse azioni in comportamenti selvaggi. Non è un evento con un inizio ed una fine, né una tragica perdita, bensì una lanterna. Una lanterna che con gran coraggio illuminerà nuovi circoli rivoluzionari, nuovi corpi che convertono in pratica la disobbedienza e non sono sedotti da vite artificiali, nuovi sentieri in cui seminare il caos e realizzare quel che tanto impazientemente proponiamo. Inoltre, qualcosa resta sempre. Dicono che le idee sono indelebili. Qui e lì ed in ogni dove. Non solo voi, non solo noi, tutti. Tutti e per sempre. Abbiamo ancora della strada da fare.

Compagno, migliaia di chilometri si possono frapporre e molti mari ci separano. E tuttavia con il tuo ricordo prendiamo forza e ci riempiamo di coraggio perché sei caduto per qualcosa di così comune: la distruzione di questo mondo.

Considerato che il presente è malato e non è stato infettato da qualche malattia che sʼè diffusa sul suo essere. Sʼè ammalato nella sua creazione, la quale da sola ha infettato i suoi creatori con il virus della società, dellʼevoluzione sociale, dellʼimposizione di gruppi su altri gruppi e di persone su persone, di relazioni incatenate di potere.

Per questo con la tua morte abbiamo fatto sì che i nostri passi di guerra si convertissero in un prolungamento dei tuoi: colpi di grazia alla crerazione sociale. Fino a che ciascuno da sé, e tutti insieme, compagni che sono passati e compagni che verranno, chiuderemo con soddisfazione gli occhi del suo corpo senzʼanima.

Per questo dallʼaltro angolo del pianeta, da alcune celle della Grecia, una notte come questa con i nostri pensieri rivolti a te, prima di dormire abbracciamo il caos.

 La stella di Mauri illumina la nostra lotta

22 maggio 2011

MAURICIO MORALES DUARTE 1982-2009

 

IN ENGLISH

 

Text for Mauricio Morales Duarte

from Giannis Skouloudis, Babis Tsilianidis, Socratis Tzifkas, Dimitris Dimtsiadis

Comrades, it was not only a moment. It did not pass and go. It was not forgotten. It left something behind. When refusals are transubstantiation into conscious choices and those in turn, into actions and the actions themselves into wild performances. Not into a fact with a beginning and an end neither into a tragic loss, but into a relay. A relay that with surplus courage will seek new revolutionary cycles, new bodies that turn disobedience into practice and are not charmed by fictitious lives, new paths that will sow the havoc and will carry out what we impatiently affix. Besides something always remains. They say that ideas are indelible. Here, and there and everywhere. Not only you, not only us, everyone. All and for always. We still have a long way in front of us.

Comrade, thousands of kilometres might interfere also a lot of seas might separate us. However in your thought we take strength and we are filled with courage because you fell for something much in common: for the destruction of this world.

Because the existing is ill and it has not been attacked by some illness that expanded inside… It got ill in its creation, besides on its own it polluted its creators with the virus of society, social evolution, imposition of totals on totals and individuals on individuals, of chain dominating relations.

This is why on your death we made our militant steps a continuity to yours, partial shots to the social creation. Until each one alone, and all together the comrades that passed and comrades that will come, shut with surplus satisfaction the eyes of their inanimate body.


This is why from another corner of the planet from some cells of Greece on such an evening with our minds on you before we sleep we embrace chaos.


The star of Mauri lights up the struggle

22nd of May 2011

Mauricio Morales Duarte 1982-2009

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s